Το κείμενο αυτό που θα διαβάσετε στην συνέχεια υποστηρίζει ότι η τρίτη επέτειος της τραγωδίας των Τεμπών ανέδειξε τις πολιτικές σκοπιμότητες, τις κομματικές εκμεταλλεύσεις και τη διαστρέβλωση της αλήθειας που συνοδεύουν τέτοιες εθνικές τραγωδίες. Όπως συνέβη και στο Μάτι, έτσι και στα Τέμπη, ορισμένες ομάδες αποπροσανατολίζουν την κοινή γνώμη, εργαλειοποιούν τον αγώνα των συγγενών και καλλιεργούν διχασμό.

Τονίζεται όμως ότι υπάρχει πλέον ένα υγιές κομμάτι της κοινωνίας που κατανοεί πως τέτοια εγκλήματα δεν έχουν κομματικό χρώμα, αλλά προκύπτουν από χρόνιες παθογένειες, ατιμωρησία και θεσμική ανεπάρκεια. Οι πολίτες ζητούν ανεξάρτητους θεσμούς, αξιοπρέπεια, λογοδοσία και ουσιαστική αλλαγή πολιτικής ηθικής.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στον δύσκολο δικαστικό αγώνα που έχουν μπροστά τους οι συγγενείς των θυμάτων, έναν ψυχοφθόρο «Γολγοθά» όπου θα χρειαστούν πραγματική στήριξη και όχι συνθήματα. Το κείμενο κλείνει με τη μεταφορά της «σκυτάλης» από το Μάτι στα Τέμπη, υπογραμμίζοντας ότι ο προηγούμενος αγώνας απέδειξε ευθύνες και οδήγησε σε καταδίκες, και καλεί τώρα τους συγγενείς των Τεμπών να συνεχίσουν με δύναμη τον δικό τους αγώνα για δικαιοσύνη.

—————————————————————

Η τρίτη επέτειος της τραγωδίας των Τεμπών έδειξε με τον πιο σαφή και ξεκάθαρο τρόπο την μεγάλη εικόνα. Προσωπικές φιλοδοξίες, κομματικές καπιλεύσεις, παράλληλοι στόχοι, παρερμηνείες και διαμόρφωση της Αλήθειας κατά το δοκούν.

Αν προσθέσουμε και την συνομοσιολογία και τους τεχνικούς συμβούλους πάνω στα βάθρα που είδαμε πέρυσι, νομίζω πως όλα ξεκαθαρίζουν για αυτούς που θέλουν να δουν.

Όπως στο Μάτι, συγκεκριμένη μερίδα πολιτών δεν ήθελε να πειστεί από την Αλήθεια των στοιχείων, κατηγορώντας τους πολίτες για τον θάνατο τους και παραμένοντας πιστοί σε μία τυφλή πολιτικοκοινωνική προσκόλληση, ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και με τα Τέμπη.

Οι ίδιες ομάδες αποπροσανατολιζουν και χρησιμοποιούν τον αγώνα των συγγενών.

Η μεγάλη ποιοτική διαφορά είναι πως απέναντι σε όλους αυτούς που εύχονται ψόφο και καρκίνο σε όσους τολμούν να έχουν αντίθετη άποψη με αυτούς, τώρα υπάρχει ένα υγιές κομμάτι Ελλήνων που μπορούν να διακρίνουν το διακύβευμα και δεν αγοράζουν τα συνθήματα και τις σκοπιμότητες.

Αντιλαμβάνονται πως τα εγκλήματα αυτά δεν έχουν χρώμα, αλλά είναι συνέπεια χρόνιων παθογενειών και ατιμωρησίας.

Ζητούν να αλλάξει η πολιτική ηθική του τόπου μας. Ζητούν να μην τους υποτιμούν. Ζητούν ανεξάρτητους θεσμούς. Απαιτούν αξιοπρέπεια και σεβασμό για τους ίδιους και τα παιδιά τους. Απαιτούν λογοδοσία και τιμωρία.

Οι συγγενείς έχουν μπροστά τους έναν Γολγοθά που ονομάζεται πρωτόδικο δικαστήριο. Ελάχιστοι μπορούν να φανταστούν τι σημαίνει αυτή η διαδικασία. Κάποιοι γνωρίζουμε. Γνωρίζουμε πόσο προσωπικό αγώνα κρύβει από τους ίδιους.

Πόση απογοήτευση. Πόση προσπάθεια για αυτοσυγκράτηση και υπομονή. Οι τακτικισμοί των συνηγόρων υπεράσπισης θα δοκιμάσουν τις αντοχές τους. Η λίστα των μαρτύρων δεν θα αφήνει να συμπληρωθεί η εικόνα της Αλήθειας τους.

Οι δικηγόροι τους δεν θα είναι πάντα εκεί. Η αίθουσα δεν θα είναι πάντα γεμάτη όπως φαντάζονται. Η έδρα θα ζητάει σεβασμό για τους κατηγορούμενους αλλά δεν θα απαιτεί το ίδιο για τους ίδιους. Είναι και άλλα που δεν μπορούν να ειπωθούν.

Οι συγγενείς, τότε που θα είναι μόνοι τους, τότε θα έχουν ανάγκη εκείνο το υγιές κομμάτι των ανθρώπων που αντιλαμβάνονται την ουσία του αγώνα τους.

Τότε, δεν θα έχουν αξία τα συνθήματα και οι μεγαλοστομίες.

Τότε, και μόνο ένα χαμόγελο έχει σημασία. Μία καλημέρα δίνει κουράγιο. Ένα “είμαι εδώ για εσας” δίνει ελπίδα. Είναι ένας αγώνας που απαιτεί και την τελευταία ρανίδα αντοχής.

Εύχομαι σε όλους τους συγγενείς δύναμη να αντέξουν και να έχουν κοντά τους αυτούς τους ανθρώπους που θα τους κάνουν πιο δυνατούς.

Όχι αυτούς που ρουφάνε την δύναμη τους. Έχουν μπροστά τους έναν ιερό αγώνα. Έναν αγώνα που θα δώσουν για όλους μας.

Εμείς, που δώσαμε τον δικό μας αγώνα για την ανάδειξη της δικής μας Αλήθειας της 23ης Ιουλίου του 2018 παραδίδουμε την σκυτάλη.

Καταφέραμε για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας μας να αποδείξουμε την ενοχή δημοσίων φορέων και αυτή την στιγμή να βρίσκονται στην φυλακή ολόκληρη η ηγεσία ενός δημοσίου φορέα, μαζί με τον πολιτικό τους Προϊστάμενο.

Αναδειξαμε πως το σύστημα προστάτευσε όσους μπορούσε να προστατεύσει και τους κράτησε εκτός της δικαστικής αίθουσας.

Αναδείξαμε πολιτικές και δικαστικές μεθοδεύσεις για να μην ελεγχθούν πολιτικά πρόσωπα και να μην αναβαθμιστεί το κατηγορητήριο.

Εμείς είχαμε την τύχη να έχουμε έναν δικαστικό πραγματογνώμονα, τον κύριο Λιότσιος Δημήτριος, που αθόρυβα και με την αξιοπρέπεια που του επέβαλε ο ρόλος του, δεν υπολόγισε εκβιασμούς και απειλές και κατέθεσε την Αλήθεια, ανοίγοντας τον δρόμο και για τους επόμενους που θα βρεθούν στην δικαστική αίθουσα να καταθέσουν για όσα έγιναν ή δεν έγιναν, πριν, κατά την διάρκεια και μετά την σύγκρουση των δύο τρένων.

Το Μάτι παραδίδει σκυτάλη στα Τέμπη, με το κεφάλι ψηλά και την συνείδηση ήσυχη πως, ακόμα και χωρίς κανέναν στο πλευρό του, έκανε ότι μπορούσε για να μην χαθούν άλλα παιδιά στο βωμό της πολιτικής αναλγησίας, της θεσμικής αδιαφορίας, της ευθηνοφοβίας, των σκοπιμοτήτων, της διάχυσης της ευθύνης και της συγκάλυψης.

Τώρα είναι η σειρά σας.